สวัสดีพี่น้อง

 

ช่วงนีเหนื่อยมากเลย

ม่ายค่อยได้นอนอ่ะ

 

 

เบื่อหน่าย ขี้เกียจทามอารายจิงๆ

 

 เห้อ...อยากพัก นานๆ 

อยากไปไกลๆ

 

อยากนอน24 ชม.

 

************************************************

 

ปายสำรวจค่ายมาแระคับ

แต่ยังม่ายจัดการารายเลย

 

 

มัวแต่ขี้เกียจไปขี้เกียจมา

 

แย่จิงๆเลยเรา

 

.....................................................     ว๊ากกกกกกกกก...งานเยอะมากๆๆเลยค้าบบผม

 

 

 

เครียดแฮะ.....

 

--------------------------

เมทื่อวานไปหาหมอฟันมาคับ---เหอๆ 1070 บาท แทบช๊อก ต่อไปจามีเงินไปหาหมอมั้ยเนี่ย......

 

 

 

 

อยากบ่น ห้าๆๆ ไร้สาระ    บ้าไปแล้วว...........................................

*********************************************************อยากไปดูหนังว่ะ

 

 

เบื่อ...........เบื่อ

.....................ขี้เกียจๆๆๆๆ

 

....................................................................................................................................................................

 .................วันนี้เป็นการเปิดเรียนวันแรกคับ หลังจากที่ปิดไปทั้งหมด 4 วัน ....เห้อ สบายๆ ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปราโมทย์ : ขอให้รักบังเกิด

★ ★ ขอให้รักบังเกิด ★ ★

ต้องทุกข์ทนระคนเหนื่อยใจ ทำให้คนต้องอ่อนไหว
ยังจะมีกี่ครั้งที่คนไม่เคยมีน้ำตา ต้องเสียมันให้รักง่ายดาย และอีกกี่คนยอม

เปลี่ยนแปลงตัวเองดูเหมือนลำบาก รักดูเหมือนทุกข์ยาก แต่คนคนก็ยังวิ่งวนไขว่คว้ามา
รู้รู้ว่าลำบาก แต่ใจมันก็ยังอยาก ได้รักใคร

ส่วนหนึ่งในชีวิต คงต้องการจะถูกคนรัก คงต้องการรักใครสักคน คนทุกคนไม่ต่างกันเลย
จะเธอจะฉัน ขอให้คนรออยู่ได้พบ คนที่คบกันอยู่ก็สู้ต่อไป
ขอให้ในทุกหัวใจ ให้รักมาบังเกิด(ได้รัก)

เพราะคนรู้ว่ารักมันให้อะไร กับหัวใจคนก็เลยไม่เคยหวั่นกลัว
ยอมเสี่ยงใจให้กับรัก ความอิ่มเอมที่มันก่อตัวห่อกุมจิตใจ
เมื่อได้รักใครและเขารักตอบ นั้นแหละเวลาที่ไม่มีอะไร
มาเท่าเทียมได้ เกินอธิบายได้ คนคนก็เลยวิ่งวนไขว่คว้ามา
รู้รู้ว่าลำบาก แต่ใจมันก็ยังอยาก ได้รักใคร

ส่วนหนึ่งในชีวิต คงต้องการจะถูกคนรัก คงต้องการรักใครสักคน คนทุกคนไม่ต่างกันเลย
จะเธอจะฉัน ขอให้คนรออยู่ได้พบ คนที่คบกันอยู่ก็สู้ต่อไป
ขอให้ในทุกหัวใจ ให้รักมาบังเกิด(ได้รัก)

เปลี่ยนแปลงตัวเองดูเหมือนลำบาก รักดูเหมือนทุกข์ยาก แต่คนคนก็ยังวิ่งวนไขว่คว้ามา
รู้รู้ว่าลำบาก แต่ใจมันก็ยังอยาก ได้รักใคร

ส่วนหนึ่งในชีวิต คงต้องการจะถูกคนรัก คงต้องการรักใครสักคน คนทุกคนไม่ต่างกันเลย
จะเธอจะฉัน ขอให้คนรออยู่ได้พบ คนที่คบกันอยู่ก็สู้ต่อไป
ขอให้ในทุกหัวใจ ให้รักมาบังเกิด(ได้รัก) **************************************************************************** สวัสดีคับพี่น้อง ไม่มีรายจาบ่น มานเยอะเกินไป

สวัสดีคับพี่น้อง ในขณะนี้ที่งอัพเสปสอยู่  คือผมกะลังนั่งประชุม สนภท.สัญจรอยู่ ณ ม.รังสิต แบบว่า ง่วงมากๆๆๆ แต่ก็ยังดีที่มีคอมให้แอบเล่นอิอิ

 

 

                                                                               ไม่มีอารัยหรอก แค่ช่วงนี้เบื่อๆ

 

 

 

กิจกรรมเชียร์

ตูเป็นประธานเชียร์ เหอะ มีหลายกระแสมากแบบว่า ไม่รุว่ากรูโหด หรือว่ากรูใจดีกันแน่ว่ะ

แต่ก็ช่างเหอะ ทามตามเหตุลเว้ยยยย

 

            สวัสดีคับพี่น้อง นี่วันที่เท่าไหร่น้ออออ  อ้อ 29 แว้วว

 

หลังจากวันที่ 23 เป็นต้นมา พวกเรา ชาวหงส์ แดงก้อสงบปากสงบคอลงไปเยอะ

 

เพราะไอ้ ลูซากี๊ คนเดียววววววววว เลวมาก จิงๆๆ

แต่ไม่เป็นไร หรอกครัยบ หงส์ยังไงก้อเป็นหงส์

 

 

******************************************************************

 

 

 

**********************************************

    วันนี้ยังไม่ได้นอนเลย อ่า มัวแต่ดูบอลแล้วก็เล่นจับหมูกะพี่บอม หยก แบ็ค อยุ่

 

 

 

 

 

 

 

 

เหงา - Peacemaker
	เคยรู้สึกไหม เวลาไม่มีใครแล้ว จะมองไปทางไหน ไม่มีใครให้พูดจา ไม่มีเลยซักคน จะหันมองมองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาณลึกลงข้างในใจ โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนานและทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน มันจะอีกนานไหม เวลาคงไม่หยุดแล้ว เวลาจะพาคนไหน ให้ผ่านให้พ้นเข้ามา ไม่มีเลยซักคน จะหันมองมองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาณลึกลงข้างในใจ โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนานและทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน ไม่มีเลยซักคน จะหันมองมองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาณลึกลงข้างในใจ โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนานและทุกข์ทน รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน

 

 

 อ๊ากกกกกกกกกกก ...สอบไบโอฟาร์มแล้วครับพี่น้อง

 

 

 

 

 

 

 

ยาวนิดนะ แต่อยากให้อ่าน

เรื่องเล่ามอขอ เอามาให้อ่าน ขำดี>ขอ present

1. มข.มีพื้นที่ใหญ่มากๆ เกือบ 6000 ไร่ แต่เกือบ 80%
ดันเป็นพื้นที่ป่า

2. อคร. (ย่อมาจาก อาคารเรียนโคตรร้อน) คณะวิทย์เป็นตึกที่โทรมมาก
ไม่มีแอร์ 70% ของเด็กที่เรียน or-chem คาบบ่าย ที่ตึกนี้ล้วนแต่คิดในใจว่า "ฆ่ากรูซะ"

3. ทุกคณะจะมาเรียน Eng ที่คณะมนุษย์ โดยจะแบ่งเป็นหลายๆ sec
ตามระดับความไฮโซ ที่คณะผม เชื่อกันว่าเด็กที่เรียน sec 6 หมายถึง
"พูด eng ได้คล่องยังกับเมียฝรั่ง" ส่วนเด็กที่เรียน sec 24 หมายถึง
"แค่ท่อง A - Z ได้ก็เก่งแล้ว"

4. ห้องสมุดกลางของ มข. มี 6 ชั้น แต่ตอนออกจากห้องสมุด หลายๆ
คนมักจะหลงเดินลงไปถึงชั้น 1 ซึ่งเป็นชั้นใต้ดิน (จริงๆ แล้วทางออกอยู่ชั้น 2)

5. รสนิยมการดื่มเหล้าของเด็ก มข. มี 2 แบบ คือ พวกที่เปิด Red ที่
U-bar กับพวกที่ตั้งวงสุราขาวหลังมอ

6. เท่าที่ได้ยินมา 40% ของเด็กที่อยู่หอพยาบาลไม่ใช่เด็กคณะพยาบาล

7. คนที่ไปวิ่งบึงสีฐานมีจุดประสงค์เพื่อ "สร้างเสริมสุขภาพ"
ในขณะที่คนที่ไปวิ่งสระพลาสติกมีจุดประสงค์เพื่อ "เสาะหาอาหารตา"

8. ที่หลังคาเหล็ก ทุกๆเย็น จะมีคนมาเต้น แอโรบิค โดย มีเพียง ร้อยละ
2 เท่านั้น ที่ "เต้นเพื่อสุขภาพจริงๆ" ซึ่งอีก ร้อยละ 90 นั้น
"เต้นเพื่อเอาเกรด A วิชาพละ" ส่วนที่เหลืออีกร้อยละ 8 ที่ไปเต้นนั้น
จะมีจุดประสงค์ คล้ายๆกับคนที่>ไปวิ่งสระพลาสติก

9. "สระพลาสติก" ของ มข.
ถูกตั้งชื่อนี้มาเพราะมีพลาสติกบุรองอยู่ข้างใต้ สระแห่งนี้
"ห้ามปล่อยสัตว์น้ำ" และ "ห้ามนำสุนัขไปอาบน้ำในสระ"

10. 80% ของคนที่รับประทานอาหาร ที่ "โรงชาย" เป็น ผู้หญิง กับ
ผู้หญิงประเภท 2

11. "ตึกหลอด" อยู่คณะวิทย์ เป็นตึกที่เรียน Lab แล้วสนุกที่สุด
(มีอุปกรณ์>ฟิสิกส์แปลกๆ ยั้วเยี้ย เต็มไปหมด)

12. มข. เป็นมหาลัยที่มีหอพักนักศึกษา มากที่สุด และค่าหอก็ถูกที่สุดด้วย (เคยอยู่ป่าวล่ะ เทอมละ 800 บาท  หอ 2 เมื่อปี 46)

13. คุณต้องทำกิจกรรมอย่างน้อยเดือนละ 10 วัน ถึงจะมีสิทธิ์เข้าอยู่หอในของ มข.

14. ยามที่ มข. แต่งตัวคล้าย ตำรวจสายตรวจมากๆ
ต้องแยกออกจากกันให้ดีๆ

15. ฤดูร้อนที่ มข. อุณหภูมิ จะร้อนกว่า 40 องศา ส่วนฤดูหนาว
อุณหภูมิ จะลดต่ำลงถึง 20 องศา ดังนั้น เด็ก มข.
หลายคนจึงกระเสือกกระสนไปอยู่หอนอก เพียงเพราะต้องการ
แอร์กับเครื่องทำน้ำอุ่น

16. มข. มี โรงเรียนสาธิตถึง 2 แห่ง คือ
สาธิตศึกษาศาสตร์ฯ กับสาธิตมอดินแดงฯ

17. complex เป็นศูนย์รวมอาหารและบริการของนักศึกษาที่นี่
ที่นี่เป็นแหล่งรวมสถาบันติวของเด็ก มข.
ที่เปิดอย่างลับๆ(รุ่นพี่เปิดติวรุ่นน้องนั่นแหละ)
เป็นที่ซุ่มอ่านหนังสือในยามดึกสงัดของคืนวันก่อนสอบ
และที่น่าสนใจคือ บอร์ดติดประกาศของ complex
ที่มีประกาศแทบทุกชนิดมาติดเอาไว้ตั้งแต่ ดินสอหาย สุนัขหาย
สามีหายออกจากบ้าน ประกาศขายมือถือ ขายสกู๊ตเตอร์ ขาย vcd
ซีรี่ส์หนังเกาหลี ประกาศห้องว่างให้เช่า แต่ที่ผมว่าเด็ดสุด
ก็ตรงที่มีประกาศจับคนร้ายขโมยกระเป๋าตังค์พร้อมเปิดเผยหน้าตาด้วยนี่แหละ

18. "ตึกเพียรวิจิตร" เป็นสมบัติของคณะวิดวะ ที่มีคนเข้าไปอ่านหนังสือมากพอๆกับหอสมุดกลาง (80% เป็นเด็กคณะเอื่น) แต่อีกที่หนึ่งที่มีคนไปอ่านหนังสือมากพอๆกัน คือ "โรงอาหารคณะแพทย์"

19. ประตูทางเข้า มข. ใหญ่สุดในประเทศไทย
20. สาย 8 เป็นรถประจำทางที่วิ่ง เข้า-ออก มข. ซึ่ง พขร. ของสาย 8
ส่วนใหญ่ขับรถได้....(เติมเอาเอง).....มากคือจะขับรถกลางเส้นถนนด้วยความเร็ว 20 >km/>ชั่วโมง

21. วิ่งรอบ มข. 5 รอบ = วิ่งจากขอนแก่นไปอุดรฯ
22. "สระชนเห็นชอบ" เป็นสระว่ายน้ำที่ pop ที่สุดของ มข. แต่ไม่มีใครไปใช้บริการ เพราะไม่มีน้ำในสระ

23. เค้าบอกมาว่า พี่ชายภราดร เป็น อาจารย์ สอนเทนนิส ที่ มข.
24. เสื้อครุย ของ มข. ตอนรับปริญญา เป็นสีขาวนะ
25. "สะพานขาว" เป็นสะพานยาวๆ ข้างสระพลาสติก มีเจ้าที่ชื่อ "เจ๊ขาว"
เป็นผู้หญิงผมยาวๆ ใส่ชุดสีขาว เจ๊แกชอบออกมาทักทายเด็กที่ ขับมอไซต์ผ่านสะพานตอนดึกๆ

26. วิ่งกลั้นหายใจข้ามสะพานขาว แล้วจะขอพรอะไรก้ได้ 1 ข้อ
27. จากข้อ 26. ถ้าคุณขี้เกียจวิ่ง จะเปลี่ยนเป็นกลั้นหายใจ
ขับมอไซด์ ด้วยความเร็ว ไม่เกิน 40km/ชั่วโมง ก็ไม่ว่ากัน
28. รุ่นพี่คณะวิดวะ เล่าให้ฟังว่า แต่ก่อน มข. ก็คือพื้นที่แห้งแล้งดีๆ นี่เอง แต่คณะวิดวะ สมัยนั้นรับน้องโดยการให้น้องปลูกต้นไม้คนละ 1 ต้น (บนพื้นดิน>แล้งๆนี่แหละ) แล้วดูแลอย่าให้มันตาย ไม่งั้นโดนทำโทษ จนในที่สุด เดี๋ยวนี้หันไปมองทางไหนใน มข. ก็เจอแต่ป่า

29. คณะที่ก่อตั้งพร้อมๆ กับ มข. คือ เกษตร และ วิดวะ
30. ไก่ย่าง U-center เป็นไก่ย่างที่อร่อยที่สุดในโลก
31. ละครคณะวิทยาการสนุกที่สุด ละครคณะมนุษย์นักแสดงหน้าตาดีที่สุด ละครคณะวิดวะมุกตลกฮาที่สุด ส่วนละครคณะแพทย์ขายบัตร VIP แพงที่สุด (แต่ก็คุ้มค่านะ)
32. กังสดาล ถือเป็นแหล่งที่รวบรวมอาหาร หอนอก และสาวเภสัช
เอาไว้มากที่สุดใน มข.  (ชอบข้อนี้อ่ะ)

33. กังสดาล แบ่งเป็น กังบน กับ กังล่าง สมัยก่อนกังบนขายแต่อาหารแพงๆ เน้นรสชาติ ส่วนกังล่างขายอาหารถูกๆ เน้นปริมาณกับคุณภาพ แต่เดี๋ยวนี้ เนื้อที่ กังบน โดนทุบเอาไปสร้างถนนเกือบหมดแล้ว ทำให้ร้านอาหารที่กังบนส่วนใหญ่ ย้ายลงมาเบียดกับร้านอาหารที่ กังล่าง ซะงั้น

34. U-center คือแหล่งรวมอาหาร ร้านเกม และร้านการ์ตูน ของ มข.
35. ที่ U-center จะมีซอยๆ หนึ่ง ชื่อว่า "ซอยโลกีย์" ไม่ขออธิบายนะ
ชื่อมันฟ้องอยู่แล้ว

36. ก๋วยเตี่ยวดู๋ดี๋ที่ซอย โลกีย์ อร่อยกว่าทุก สาขา ใน มข.
37.คุณ สามารถดูหนังเกาหลี 3 เรื่อง 20 บาท ได้ที่ U-center
38. คุณสามารถร้องเกะชั่วโมงละ 50 บาท ได้ที่ U-center
39. อย่าสับสนระหว่าง U-center กับ U-bar เพราะมันไม่เกี่ยวข้องกันเลย U-bar ไม่ได้อยู่ในมอนะ อย่าเข้าใจผิด

40. โรงพยาบาลศรีนครินทร์เป็นที่ตั้งของคณะแพทย์ มข. เป็นโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในอีสาน มีคนไข้เยอะมากจนถึงขั้นต้องเอาเสื่อไปปูนั่งที่ลานจอดรถ เพื่อรอเข้าห้องตรวจโรค

41. เค้าเล่ากันว่า อย่ามองจั่วของตึกคณะ ถาปัด ขณะขับรถ
เพราะมันจะเกิดอุบัติเหตุ
42. เจ๊พร เป็นแหล่งรวม ร้านอาหาร ร้านนม และของกุ๊กกิ๊ก ของ มข.
43. ร้าน 25th copy เป็นร้านถ่ายเอกสาร ตั้งอยู่ที่เจ๊พร ถ้าเกิดตำรวจลองเข้ามาตรวจค้นจริงๆ มีหวังเจ้าของร้านโดนค่าปรับโทษฐานละเมิดลิขสิทธิ์เป็น ร้อยล้าน แน่ๆ เพราะเจ๊แกเล่นเอาหนังสือเกือบทั้งห้องสมุด + ข้อสอบเก่าของทุกคณะทุกชั้นปี มา copy ขายเองหมด

44.มี Virus คอมพิวเตอร์ ชื่อ "clip VDO" ระบาดหนักในมข. เมื่อปี 2546
จนถึงขั้น พบไวรัสตัวนี้ในแฮนดี้ไดรฟ์และคอมทุกเครื่องของ นักศึกษา
มข.
45. ที่ มข. มีร้านดอกไม้วางแผงขายที่กังสดาล วันธรรมดา กุหลาบดอกละ 5 บาท วันวาเลนไทน์ กุหลาบดอกละ 50 ส่วนวันรับปริญญา ซื้อกุหลาบ 1 ช่อ = ค่าเช่ารถสาย 8 วิ่งรอบขอนแก่น

46. ก่อนจะมาเรียน มข. หัดขับ ยานพาหนะ ให้ได้ซักอย่างก่อนจะดีมาก
เอาแค่จักรยานก็ยังดี
47. ร้านตัดผมที่ มข. ที่ดังๆ มี 2 ที่คือ complex กับ BigCut โดยค่าตัดผมที่ complex หัวละ 40 บาท ส่วนที่ BigCut หัวละ 200 บาท
>>>ซึ่งสุดท้ายแล้ว ผู้ที่ใช้บริการทั้ง 2 ร้านนี้ ต่างก็ต้องลงเอยที่ทรง สกินเฮ้ดด้วยกันทั้งสิ้น

48. "เจ้าพ่อมอดินแดง" คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นที่เคารพของชาว มข.
มีคนนำช้างกับม้ามาถวายท่านเจ้าพ่อ เฉลี่ย วันละ 100 ตัว
47. คณะทุกคณะ ย่อมจะต้องมีห้องประชุมใหญ่เป็นของตนเอง
แต่เท่าที่เห็น เวลามหาลัยจะจัดกิจกรรมอะไรซักที   ถ้าไม่ใช้ห้องประชุมของคณะศึกษาศาสตร์ก็ต้องห้องประชุมของสัดแพด

48. "หลังเต่า" คือหอประชุมใหญ่ของ มหาลัย ตั้งอยู่ริมบึงสีฐาน
หน้ามอ เป็นหอประชุมที่รูปทรงสวยมากในความคิดของผม
ถ้าสีมันซีดลงอีกนิด เวลามองไกลๆ คงจะคล้ายๆโอเปร่าเฮาส์ที่อยู่ในออสเตรเลีย  หอประชุมนี้จะเปิดใช้ในงานสำคัญๆ เช่น ปฐมนิเทศนักศึกษา ไหว้ครู บายศรีสู่ขวัญ พระราชทานปริญญาบัตร และงาน EXPO เป็นต้น

49. ท่า boom ของ มข. ถือเป็นท่า boom ที่มีประสิทธิภาพมาก
เพราะคุณจะได้ออกกำลังกายทั้งหน้าท้อง สะโพก ต้นขา ลำคอ และหลัง

50. สีประจำ มข. คือสีอิฐ
51. ดอกไม้ประจำ มข. คือ ดอกกัลปพฤกษ์ ซึ่งทุกวันนี้เพื่อนผมบางคนยังถามผมว่า "ไอ้ดอกนี่มันปลูกอยู่ส่วนไหนของมอเราวะ?"

52. ภายใน มข. มีร้าน seven-eleven ถึง 10 สาขา แต่ทำไมเค้านับได้แค่ 9 ใครนับได้ 10 บอกด้วยนะ

53. ร้าน seven-eleven สาขากังสดาล ถือเป็นอะไรที่ไร้สาระที่สุดในโลก
เพราะดันมี 2 สาขามาเปิดห่างกันแค่ 10เมตร

54. นิตยสาร Boom comic เป็นนิตยสารสุดฮิตมากใน มข.
ฮิตขนาดไหนน่ะเหรอ ก็ขนาดร้านการ์ตูนที่ U-center
สั่งมาอาทิตย์ละร้อยๆเล่ม ยังสามารถขายได้หมดภายในวันเดียวน่ะสิ

55. ที่ complex ขายข้าวแกงหลากหลายพอๆกับบุฟเฟต์โรงแรมโซฟิเทล
56. ไม่มีปีใดที่ freshy มข. จะผ่านเชียร์กลางโดยไม่ได้ยินเสียงร้องไห้ แห่งพลังสามัคคี
57. เพลงมาร์ช มข. เพราะจริงๆนะ
58. สนามกีฬากลาง มข. เป็นสนามที่ออกแนว "สาธารณะ" มากๆ
หลายเดือนก่อน เห็นโรงเรียนอนุบาลที่ไหนก็ไม่รู้ มาขอใช้สนามกีฬากลาง  มอเรา แข่งกีฬาสี ซะงั้น

59. จำนวนนักศึกษา มข. ทั้งหมดมี 50,000 คน สามารถเกณฑ์เอานักศึกษา  มข.ไปลงชื่อขับไล่รัฐมนตรีได้สบายๆ เลยล่ะ
60. ร้าน CSK เป็นร้านเน็ตที่ดัง และใหญ่มาก ใน มข.
>>>ถ้าคุณไม่รู้มาก่อนว่านี่คือร้านเน็ต คุณจะต้องนึกว่าที่นี่คือ บริษัท IBM ชัวร์
61. ถ้าคุณสังเกตดีๆ ด่านตรวจจับหมวกกันน็อกใน มข. ทุกด่าน
ทั้งตรงทางเข้ากังสดาล ทางเข้า U-center หรือ >>ตรงทางออกฝั่งเจ้าพ่อมอดินแดง จะต้องมีถนนเล็กๆ ตัดผ่านก่อนจะถึงด่านตรวจ เพื่อให้เราขับอ้อมหนีตำรวจเสมอ

62. หอ 27 ผีดุสุดๆๆๆ ส่วนหอ 25 สาวๆ น่ารักสุดๆ
63. ค่าเทอมของ มข. 1 หน่วยกิต แพงกว่า รามฯ 35 บาท
64. สุดท้ายแล้ว ที่ มข. มีกลอนที่พวกพี่ๆ เค้าแต่งไว้รับน้อง มข.
เพราะ + กินใจ มากๆ ลองอ่านดูนะครับ...
"แม้ที่นี้ไม่มีตราพระธรรมจักร         ก็ไม่ไร้ร้างรักดอกน้องแก้ว
แม้ไม่มีพระเกี้ยวขวัญอันพราวแพรว ก็เพริดแพร้วพระธาตุพนมชมทั่วไทย ไม่ได้ติดเข็มพระเกี้ยวเที่ยวอวดโฉม ไม่ได้เป็นลูกแม่โดมที่ฝันไฝ่
มาติดเข็มพระธาตุ ม.ข.เราจะเป็นไร  เพราะเราไซร้ล้วนลิขิตชีวิตเอง"

---

เพิ่มเองได้ป่ะ  65. รู้ป่าวว่าร้านโกโก้ป้าตุ๊ที่กังสดาล หมดโกโก้ วันละกี่ขวด>>> เหอๆ ป้าบอกว่าวัน 3-4 ขวดเลยแหละ

แล้วอีกอย่างที่ลืมไม่ได้ โกโก้อีกร้านที่เป็นขวัญใจของพวกเราโดยเฉพาะเด็กเภสัช>>ร้านพี่นุ่นคณะมนุษย์ ที่หายไปพักนึง  แล้วพวกเราก็ตามหากันให้วุ่นว่าร้านมันหายไปไหน?

 

  

---

 

 

 

 

มีปริศนาที่อยากให้ช่วยกัน เฉลยหน่อย
"ทำไมนกกระยางจึงยืนขาเดียวเวลาหลับ"

ขอบอกว่านี่เป็น ปริศนาประลองเชาว์ ไม่เกี่ยวกับความรู้รอบตัว

ถ้าผ่านไป 5 นาทีแล้วคุณ ยังคิดไม่ออก
(หรือยังตอบได้ไม่ถูกใจทั้งคนถามและคนฟัง)
นั่นเพราะคุณ มัวแต่จะถามตัวเองใช่ไหมว่า...
ทำไมมันยืนขาเดียว ทำไมมันไม่ยืนสอง ขา

ลองเปลี่ยนมาถามตัวเองใหม่สิว่า..
ทำไมมันหดขาเดียว ทำไมมันไม่ หดสองขา

เท่านี้แหละ คำตอบก็ออกมาทันทีว่า
"ถ้ามันหดทั้งสองขา มัน ก็ล้มน่ะสิ"

ปริศนาข้อนี้ตอบได้ง่าย หากเราเปลี่ยนมุมมอง
หรือตั้ง คำถามเสียใหม่ นกกระยางยืนขาเดียว
กับนกกระยางหดขาเดียว ที่จริงก็คือสิ่ง เดียวกัน
แต่เป็นภาพอันเกิดจากมุมมองที่ต่างกัน
และสามารถชักนำความคิด ของเราไปคนละทิศละทางได้

การเปลี่ยนคำถามหรือมุมมอง
ไม่ได้มี ประโยชน์เพียงแค่ช่วยให้เรารอดพ้นจากอาการหน้าแตก
เวลาถูกจู่โจมด้วยปริศนา แบบนี้ (ซึ่งบางคนเรียกอย่างเจ็บแค้นว่า
ปริศนาปัญญาอ่อน)
ที่จริงมันมี ประโยชน์มากกว่านั้น
เชื่อหรือไม่ว่า มันอาจจะมีผลถึงกับเปลี่ยนวิถีชีวิต ของคุณได้

คงมีหลายครั้งที่คุณรู้สึกเศร้าสร้อยน้อยใจ
เฝ้าบ่นในใจ ว่า "ทำไมเขาไม่เข้าใจเราเลย" ไม่ว่าเขา (หรือเธอ)
คนนั้นเป็นเพื่อนหรือคู่ รักของคุณก็ตาม
การตอกย้ำกับตัวเองด้วยความคิดอย่างนี้
บางทีก็ไม่ได้ ช่วยอะไรเลย นอกจากตัวเองจะทุกข์แล้ว
ยังอาจหมางเมินเขามากขึ้น ซึ่งทำให้ ความสัมพันธ์แย่ลงไปอีก

ลองเปลี่ยนมุมมองหรือตั้งคำถามใหม่สิว่า
" แล้วเราล่ะ เข้าใจเขาบ้างหรือเปล่า"
การถามแบบนี้อาจช่วยให้เราพบสาเหตุที่ แท้จริงของปัญหาก็ได้
เพราะอันที่จริง เราเองก็คงไม่ได้เข้าใจเหมือน กัน

สัมพันธภาพของผู้คนมักมีปัญหาก็เพราะทุกคนคิดแต่จะเรียกร้องให้คน อื่นเข้าใจตนเอง

แต่ไม่พยายามหรือแม้กระทั่งคิดที่จะเข้าใจคนอื่น
ถึงตรงนี้ คำถามไม่ได้อยู่ที่ว่า "ทำไมเขาไม่เข้าใจเรา"
แต่อยู่ที่ "ทำไม เราถึงไม่เข้าใจเขา" และ"ทำอย่างไร
เราถึงจะเข้าใจเขาได้"

ในทำนอง เดียวกัน สำหรับคนที่ชอบบ่นในใจว่า "ทำไมฉันถึงซวยอย่างนี้"
หากเปลี่ยนมา ถามตัวเองว่า "ทำไมฉันชอบบ่นอย่างนี้"
เขาอาจได้คิดและลุกขึ้นมาสู้ใหม่ ไม่ ทดท้อหรืองอมืองอเท้าเหมือนเก่า

การรู้จักตั้งคำถามเป็นศิลปะสำคัญอย่าง หนึ่งของชีวิต
ทุกวันนี้เราถูกสอนให้สนใจคำตอบ จนลืมว่าคำถามนั้นสำคัญกว่า คำตอบมาก
คำถามนั้นเป็นตัวกำหนดคำตอบ พูดอีกอย่างก็คือ
คำถามเป็นตัว กำหนดความคิดและการกระทำของเรา ถ้าตั้งคำถามผิดา
ก็พาความคิดของเราเข้ารก เข้าพง ซ้ำอาจพาชีวิตหลงทางไปด้วย

เด็ก (และผู้ใหญ่) หลายคน
ชอบถาม ในใจเวลามีงานมากองอยู่ข้างหน้าว่า "ฉันจะทำได้หรือ"
คำถามอย่างนี้ชวนให้ ท้อ แต่ความรู้สึกของเขาจะเปลี่ยนไป
หากเขาถามตัวเองใหม่ว่า "ทำไมฉันจะทำ ไม่ได้"

อย่างไรก็ตาม บ่อยครั้งอุปสรรคไม่ได้อยู่ตรงที่ว่าทำได้หรือไม่ ได้
หากอยู่ที่แรงจูงใจ

มีคำถามหนึ่งซึ่งคุณหมอประเวศ วะสี บอก ว่า
เป็นคำถามที่น่าเกลียดที่สุด
แต่เป็นคำถามที่กำลังระบาดไปทั่วสังคม ไทย นั่นก็คือ
คำถามว่า "ทำแล้วฉันจะได้อะไร"
คำถามอย่างนี้ทำให้คนเห็น แก่ตัวมากขึ้น
ทำให้จิตใจแคบลง และหาความสุขได้ยาก

จะไม่ดีกว่า หรือ หากเราถามใหม่ว่า
"ทำแล้วส่วนรวม (หรือสังคม) จะได้อะไร"
การคำนึง ถึงส่วนรวมโดยเริ่มต้นจากคำถามแบบนี้
จะช่วยให้สังคมไทยน่าอยู่มากขึ้น
และคนที่เสียสละเพื่อส่วนรวมก็จะได้ไม่ต้องมาคอยตอบคำถามของญาติมิตรว่า
"ทำ แล้วเธอได้อะไร" หรือถูกตั้งข้อสงสัยว่า "ได้ไปเท่าไหร่"

การถามว่า ใคร กับ ทำไม ก็ให้ผลที่แตกต่างกันมาก
เวลาเกิดเหตุร้ายขึ้นมา คนส่วนใหญ่ มักสนใจว่า ใครทำ
แต่ไม่ค่อยถามว่า ทำไมเขาจึงทำ
คำถามแรกนั้นเพียงแต่ สนองความอยากรู้อยากเห็น
แต่คำถามหลังช่วยให้เห็นสาเหตุของปัญหา
และอาจ นำมาเป็นบทเรียนแก่ตนเองได้

คุณโสภณ สุภาพงษ์ เล่าว่า ตอนที่ไปบริหาร โรงกลั่นน้ำมันบางจากใหม่ๆ
โรงกลั่นอยู่ในสภาพทรุดโทรมมาก อุบัติเหตุเกิด ขึ้นประจำ ขาดทุนมหาศาล
ขณะที่ขวัญของพนักงานก็ไม่ดี เพราะมีปัญหาสืบเนื่อง จากเจ้าของเดิม
คุณโสภณเล่าว่า เวลาเกิดอุบัติเหตุในโรงกลั่น
จะไม่ถาม พนักงานว่า "ใครทำ" แต่จะถามว่า "ทำไมถึงเกิดขึ้น"

วิธีการดังกล่าวมีผล คือ
ทำให้พนักงานช่วยกันหาสาเหตุและวิธีป้องกันแก้ไข
แทนที่จะซัดทอด หรือกล่าวโทษกัน
ซึ่งมีแต่จะทำให้แตกความสามัคคีกันมากขึ้น
ในเวลาไม่ นานโรงกลั่นก็แทบไม่มีอุบัติเหตุเลย
กำไรก็เพิ่มมากขึ้น จนมีสถานะมั่น คง
ส่วนพนักงานก็ทำงานอย่างมีความสุขและมีประสิทธิภาพมากขึ้น

อย่าง ไรก็ตาม
คงไม่มีคำถามใดสำคัญเท่ากับคำถามเกี่ยวกับชีวิตจิตใจของเราเอง
ถ้าเราเริ่มรู้สึกเหนื่อยอ่อนกับการถามตัวเองไม่รู้จบว่า
"เมื่อไหร่ฉันถึง จะรวยเสียที" ลองเปลี่ยนมาเป็นคำถามว่า
"เมื่อไหร่ฉันถึงจะพอใจกับความรวย ของฉันเสียที"
ลองเหลียวดูรอบตัวเถิด ตอนนี้คุณอาจร่ำรวยอยู่แล้วก็ได้
แต่ยังไม่พอใจเสียที เพราะเอาแต่ชะเง้อมองคนอื่นที่รวยกว่า

แต่ถึงแม้ คุณจะยังไม่รวย พยายามบ่มเพาะความพอใจในสิ่งที่ตนมี
แล้วคุณจะพบกับความรวย ชนิดที่ไม่มีใครมาแย่งชิงได้
แม้จะอิจฉาตาร้อนจนลุกเป็นไฟก็ ตาม